Akdain: Ang Ikalimang Balahibo ni Anopiles

Episode 5: Ang Awit ng Pagsubok

Gabi na. Bilog ang buwan at makulimlim. Tanging ang ningning ng buwan ang nakikita sa templo ng mga Ay' Dhar.

"Handa na ba kayo sa pag-awit?" wika ni Anopiles.

"Handa na kami," wika ng apat.

Ginawa nila ang ritual.

Ago Data,
Tawipata as gama kana in Anopiles,
Umpas gid tawap ya Anopiles,
sakaam gan Ay' Dhar.

Tawipata an as daliman nnopana.
Diyos, ginddi toi nala
Tupiad es daliman nnnopana.
Il es Ago man gi.

Pag isinalin ito sa Tagalog ay,

Awit ng Pagsubok,
ipataw sa mga anak ni Anopiles,
Sumpang pinataw kay Anopiles,
kasama ang mga Ay' Dhar.

Ipataw na sa madaling panahon.
Diyos, dinggin itong panalangin,
Tuparin sa madaling panahon,
Ibigay na ang pagsubok at tulungan kami.

Lumindol ang buong templo at lumiwanag ang mga Ay' Dhar. Naging tao ang lahat ng mga diwata maliban kay Anopiles. Naging lawin ito at tinanong ito sa Diyos.

"Aking Diyos, lahat sila ginawa mong diwata na anyong tao, ngunit ako, lawin. Ano ba ang ipapataw niyong pagsubok sa akin?" wika ni Anopiles.

"Aking anak, kailangan mo ito, dahil ikaw ang papaslang sa dapat na makakuha ng ikalimang balahibo. Kailangan kang mamatay upang may mabuhay," wika ng Diyos.

Dahil sa tindi ng galit ni Anopiles sa mahabaging Diyos ay umalis siya at pumunta sa kagubatan.

"Kahit pa anong pagtatampo ang ibigay sa akin ni Anopiles, ay mangyayari pa rin ang nakatakdang mangyari," wika ng Diyos.

"Humayo na kayo, mga Ay' Dhar, at magsisimula na ang pagsubok ng karapat-dapat maging pinuno ng Edessa," wika ng Diyos.

Naglaho na ang Diyos, at kasabay nito ang paglaho ng mga Ay' Dhar.

Read more »

Akdain: Ang Ikalimang Balahibo ni Anopiles

Episode 4: Ang Mata ng Pugita

Sinisid niya ang gitnang karagatan at sinisid ang ilalim nito. Napapansin niyang naliligaw na siya, kaya nama't tumawag siya ng isang sirena.

"Sirena, pupuwede ko bang malaman ang kinaroroonan ng Pugita?" tanong ni Bagari.

"Nandoon siya sa ipu-ipong iyon. Hindi mo siya malalapitan sa loob ng ipu-ipo hangga't hindi mo ginagawa ang kaniyang pagsubok. Kadalasan raw ay maraming hindi na bumabalik sa karagatang mga yamang-dagat at sirena kung dumaraan sila sa Utak na Pugita. Ang pangalan niya ay Celebes. Siya si Celebes, ang tusong halimaw ng karagatan. Kung ako sa iyo lalayo na ako sa halimaw na iyan," wika ng sirena.

Hindi iniinda ni Bagari ang maaaring mangyari sa kaniya, kaya nama't pinuntahan niya ang ipu-ipo, malaman lamang kung sino ang Tatiana na sinasabi ng umalohokan.

"Celebes, lumitaw ka mula sa ipu-ipong iyan. Gagawin ko ang lahat upang ibigay mo lang ang sagot sa aking katanungan, Utak na Pugita," wika ng desperadong si Bagari.

"Talaga, ibibigay mo kahit anong gusto ko?" wika ni Celebes.

Si Celebes ay isang tusong nilalang. Alam niyang lahat ng gugustuhin niya ay makukuha niya sapagkat kinatatakutan siya ng lahat ng mga sirena at yamang-dagat. Itim ang kaniyang kasuotan at ang kaniyang mata. Binabalot ng itim ang kaniyang mata at kahit isang puting bahid sa kaniyang mata ay wala. Dahil dito ay nakikita niya ng mga kasagutan sa lahat ng katanungan.

"Oo, Celebes, makuha ko lamang ang kasagutan sa aking katanungan. At bakit ako gagawa ng pabor sa iyo. Ako ay si Bagari, ang prinsipe ng Edessa at ako ay biniyayaan ng kakayahang taglay ng dakilang tubig," wika ni Bagari.

Nagulat ang Utak na Pugita. Nagkatotoo ang kasulatang iniwan sa kaniya ng kaniyang inang pugita na may isang prinsipeng sisingil ng kasagutan upang gawing daan ito upang maghiganti. Ngunit kahit ano pa man ang itim ng kaniyang kabuuan, maputi pa rin ang kalooban nito, kaya't hindi siya papayag na mapasakanya ang kasagutan.

"Kailangan mong dukutin ang aking mata, ngunit sinusumpa ko muna sa buong karagatan na hindi niyo tutulungan ang nilalang na itong madukot ang aking mata," wika ni Celebes.

"Sige, kung iyon lamang ang paraan upang makuha ko ang kasagutan. Dudukutin ko na ang mga mata mo. Humanda ka!" wika ni Bagari ngunit bago niya magalaw ang ipu-ipo, pinigilan siya ni Celebes.

"Hindi iyan ang paraan ng pagtanggal ng aking mata. Ang tubig ay isang masunuring elemento. Kung gusto mong madukot ang aking mata, isasakripisyo mo ang iyong mata para sa akin. Sa oras na makain ko ang iyong mata, mapapasayo ang aking mga mata," wika ni Celebes.

"Ano, tatanggalin ko ang aking mga sariling mata? Sige, gagawin ko para lang ibigay mo ang sagot," wika ni Bagari.

Nasa ugat na siya sa pagtanggal ng kaniyang mga mata, ngunit pinigilan siya ni Celebes. Tumigil rin siya. Walang magagawa si Celebes kung hindi ibigay ang kaniyang mata sapagkat napasa niya ang pagsubok. Natuloy ang kasulatang ibinigay sa kaniya ng inang pugita at dinukot na niya ang kaniyang mata kahit masakit sa kaniya ito. Dumanak ang dugo sa kaniyang mga mata at ibinigay na niya ang kaniyang mata kay Bagari.

"Isang katanungan lamang ang puwedeng sagutin ng dalawa kong mga mata. Mag-isip ka sa gusto mong alamin. Lahat ng kaalaman ay kaya niyang sagutin. Isang natatanging tanong lamang ang sasagutin niyan," wika ni Celebes habang may nakabantay na pating sa kaniyang giliran. Kinain na ng mga pating si Celebes at namatay na. Nakuha na niya ang mata ni Celebes at umakyat na sa lupa.

Pumunta na siya sa kaniyang silid at pinakiramdaman ang mata ni Celebes.

"Mata, sino si Tatiana. Ipakita mo kung sino siya. Inuutusan kita, mahiwagang mata," wika nito sa itim na mata.

Pinakita ng mata ang isang matandang babae na may hawak-hawak na tungkod at hinahalo ang isang mainit na tubig. May nakikita itong imahe sa kaniyang palayok. Nagtataka ngayon si Bagari.

"Ito ba ang mangkukulam ng Pulangi?" wika nito sa mata.

Namuti ang mga mata at naging abo. Malapit na niya sanang malaman kung sino ang taong ito, ngunit hindi nila maintindihan sapagkat hindi niya alam kung sino talaga si Tatiana.

Makaraan ang isang buwan ay dumating na si Tatiana. Puti ang kaniyang mga mata at may dala itong tungkod. Mahaba ang kaniyang kasuotan na binabalot ng ginto. Niyakap ng hari si Tatiana at hinahanap niya ang kaniyang mga pamangkin. Tinawag naman ito ni Haring Balkan.

"Bagari, Ilina, Juan Pablo, lumabas kayo. Nandito na ang Tiyahing Tatiana niyo."

Pumunta silang tatlo at niyakap ang kanilang Tiya. Sabik na sabik silang makita ang kanilang Tiya sapagkat sa sulat lamang nila nakakausap ito.

"Ano naman ang dinala niyo rito, Tiya Tatiana," wika ni Juan Pablo.

"Patawad kung ginagambala ko kayo ngayon, ngunit nagkaroon ako ng masamang pangitain sa iyong ama. Mapapahamak raw ang kaniyang buhay. Kailangan ko siyang bigyan ng pangitain upang mailigtas siya," sinabi ni Tatiana.

"Ngunit bago iyon," dinugtungan ni Tatiana, "Nasaan ang inyong ina. Kailangan ko siyang makausap."

"Ako iyon, Tatiana. Nagagalak ako na makilala ka," wika ni Reyna Amparo.

Nagulat si Tatiana sa mukha niya dahil parang pamilyar sa kaniya. Nakita niya ito sa kaniyang pangitain ngunit hindi na niya maalala kung anong bahagi.

Inalalayan na si Tatiana ng kaniyang mga pamangkin. Habang kumakain ay napag-usapan nila Amparo at Balkan ang magiging tagapagmana ng trono.

"Alam mo ba, Tatiana, ang magiging tagapagmana sa hinaharap ng trono ni Balkan ay si Ilina. Kung tutuusin ay wala namang dapat maging iba pang pinuno kung hindi si Ilina lamang," wika ni Amparo.

"Hindi ako papayag diyan, Inang Amparo. Kahit kailan ay ako lamang ang magiging pinuno ng lugar na ito. Hindi ako papayag na panghimasukan niyo ang tadhana ko," wika ni Bagari.

"Sa ginagawa mo anak ay mas pinakikita mo na hindi ka karapat-dapat. Alam mo ba na ang ginagawa mo ay hindi gawain ng isang pinuno?" wika ni Haring Balkan.

"Sige, magkampihan kayo, mga wala kayong awa! Ako ang dapat maging pinuno ngunit sino ang pinipilit niyo, si Ilina na lang lagi, si Ilina, Ilina, Ilina! Hindi ko kayo patatahimikin hangga't hindi ako magiging pinuno!" wika ni Bagari habang ninanakaw ang tungkod ni Tatiana na alam niyang makapangyarihan dahil umiilaw ito.

Tinapat niya ang tungkod ni Tatiana sa kaniyang ama at ina at nahimatay ang mga ito. Kasama sa pagkahimatay ng kanilang ama at ina ang pagkawala ng pulseras na may limang balahibo. Itinapon pabalik ni Bagari ang tungkod ni Tatiana at lumayas na sa Edessa ang suwail na prinsipe.

 - - - - - - - - - -
Episode 4: Ang Limang Ay' Dhar

Binuhat ni Juan Pablo at ng mga kawal ang hari at reyna at saka nilagay ito sa kanilang silid. Sinusubukan itong pagisingin ni Tatiana ngunit nabigo ito.

"Pamangkin, dalhan mo ako ng langis at tubig. Kailangan kong malaman kung ano ang makapagpapagaling sa iyong mga magulang," wika ni Tatiana.

Kumuha si Juan Pablo ng langis at kinuha naman ni Ilina ang tubig. Nadalian sila sapagkat mayroong nakaimbak sa lungga ng mga tagasilbi. Inabot na nila ito kay Tatiana.

"Salamat sa tulong niyo, mga pamangkin," wika ni Tatiana.

"Makapangyarihang tubig at langis," wika ni Tatiana. "Ipakita mo sa akin ang makapagpapagaling sa mahal na hari at mahal na reyna ng Edessa."

Malabo ang nakikita niya sapagkat isang lilang balahibo lamang ang nakikita niya kasama ang isang diwatang magaling umawit. Sinara na niya ang kapangyarihan at saka sinabi ang nakita sa mga anak ni Balkan at Amparo.

"Mga pamangkin ko, ang makapagpapagaling lamang ng inyong ina ay ang Ay' Dhar na nagngangalang Anopiles. Siya ang may hawak ng lilang balahibo. Siya ang pinakamagaling kumanta sa lahat ng mga Ay' Dhar. Ito ang panglimang balahibo sa dakilang pulseras. Itong pulseras na ito ay may limang balahibong pinalilibutan ng itim na perlas," wika ni Tatiana.

"Iyon ang pulseras ni Ina. Ngunit bakit nawala iyon?" wika ni Ilina kay Tatiana.

Samantala, nag-aalala ang mga Ay' Dhar. Ngunit may isang Ay' Dhar na tumawag ng kanilang pansin. Hindi nila ito kasama. Naisip nila na baka si Anopiles iyon.

"Anopiles?" wika ng isang Ay' Dhar na nagngangalang Neptuna. Si Neptuna ay may puting buhok at may bughaw na mata. Siya ay ang may-ari ng  puting balahibo sa kuwintas ni Anopiles na nagtataglay ng mahiwagang puting perlas.

"Kamusta na ang pagpapanggap mo Anopiles, bakit bumalik ka?" wika ni Atalla, ang Ay' Dhar na may itim na buhok at bulag. May kakayahan itong makakita gamit ang isip.

"Bumalik ako dahil napaslang ng tungkod ni Tatiana ang aking katawan. Ang nag-iisang paraan upang malunasan ang aking katawan ay ang paghahanap sa aking balahibo. Dapat ko nang iwanan ang ikalimang balahibo sa kanila," wika ni Anopiles.

Matagal nilihim ni Amparo na siya ay isang Ay' Dhar, isang engkantada. Ang mukha niya bilang tao ay kawangis ng kaniyang itsura sa pagiging Ay' Dhar. Humaba lamang nng kakaunti ang kaniyang taynga at humaba lang at kumulot ng kakaunti ang kaniyang buhok. Naging lila ang kaniyang kasuotan gayun din ang kaniyang mga mata. May suot siya na korona na nagpapahiwatig ng kaniyang pamumuno sa mga Ay' Dhar.

"Padalos-dalos kasi ang isipan mo, mahal na pinuno ng limang Ay' Dhar. Hindi naman sa nagmamalaki ngunit bakit niyo pa ba kinuha ang mga balahibo namin. Hindi namin lubos na maunawaan at gusto mo rin maging tao," wika ni Heres, ang Ay' Dhar ng dakilang hangin. Ang buhok niya ay gintuin, at ang kaniyang damit ay gawa sa balahibo ng ibon na may iba't ibang kulay.

"Ito lamang ang tanging paraan upang makasama ko si Balkan. Sinumpa tayong mga Ay' Dhar na hindi makita ng mga ordinaryong nilalang. Ngunit umigting ang pag-ibig ko sa kaniya. Kaya naman humingi ako ng tulong sa mahal na tagalikha, at binigay niya ang paraan kung paano makukuha ang katauhang gusto ko. Ibibigay ko ang limang balahibo upang gawing kuwintas at kasama ko na ito habambuhay. Ngunit may isa pa itong kapalit," wika ni Anopiles.

"Ano naman iyon kasanib na Anopiles," wika ni Massudah. Si Massudah ay ang Ay' Dhar ng dakilang liwanag. Taglay niya ang kahel na balahibo at kahel ang diamante sa kaniyang noo. Ito ay may makapangyarihang apoy na umaalab.

"Kailangan nating maging pagsubok sa aking mga anak at kailangan nating bigkasin ang Ago Data, ang kanta ng pagsubok ng Diyos," wika ni Anopiles.

"Gagawin natin iyon sa ating templo, sa kabilugan ng buwan. Dapat ay maisagawa natin ito pagkagabi. Sigurado ako na kabilugan ng buwan iyon," dugtong niya.

"Ano na lang kung ibigay mo na lang ang natatangi mong balahibo sa iyong anak. Pupuwede mo naman silang mahawakan kahit hindi ka nila makita. Ibigay mo na lang para tapos na ang gulo," wika ni Massudah.

"Hindi maaari, mahal kong kasanib. Pag hindi naawit ang Ago Data, magiging abo tayong lahat bilang kaparusahan sa ating kalapastanganan," wika ni Anopiles.

Hinintay na lamang ng limang Ay' Dhar ang paggabi. Aawitin na nila ang Ago Data, ang awit ng pagsubok.

Read more »

Poems: Driving in the Philippines is Not Good

Safety is the key to happiness. In everyday lives, we see precautionary measures as well as safety road signs. The matter within Filipinos is that we don't take this safety properly. We are always thinking about going ahead of the way without taking notice of our safety. As the capital of Philippines, Manila was used to describe the driving style of Filipinos.  Jean Todt, the FIA president says that the Philippines is lacking discipline when it comes to road safety. Let us see this poem and learn.

Driving in Manila is not good,
Because roads are poor, drivers are not disciplined,
And they are lacking knowledge of safety.

If we learned how to be safe,
We should have peace and order in the highway,
We will have a few or no accidents,
So discipline is really the key!

Pedestrians must learn the lessons on road safety to prevent injuries.

Read more »

Akdain: Ang Ikalimang Balahibo ni Anopiles

Episode 3: Ang pangitain ni Tatiana

"Hindi ka magtatagumpay, Ilina. Akin lamang ang trono," wika ni Bagari. Ngunit nakarinig siya ng umalohokang pumupunta sa hari. Sinilipan niya ang pag-uusap nila ng hari at reyna.

"Mahal na hari at reyna, pupunta si Tatiana sa ating kaharian. Bibisita siya dahil may nabatid siyang masamang pangyayaring mangyayari sa iyo," wika ng umalohokan.

Kinwestyon ito ni Bagari sa kaniyang sarili sa kaniyang kinaroroonan.

"Sino si Tatiana? Ano ang kailangan niya sa pamilya ko? Walang tiwala ang mga kawal dito sa akin, kaya naman ay kailangan kong humagilap ng tutulong sa akin. Doon muna ako sa kuwarto upang kausapin ang bato."

Pumunta siya sa kaniyang kuwento at tinanong niya ang bato.

"Bato ng dakilang tubig, sino ang makakatulong sa aking makahagilap ng sagot sa aking katanungan. O, bato, tulungan mo akong mahanap ang makakatulong sa akin," dasal ni Bagari.

Lumiwanag ang kuwintas na bato. Nagpakita ito ng isang imahe ng taong pugita. Nasa kailaliman ito ng dagat ngunit kaya naman niyang mag katawang-sirena kaya't kahit sabihin niyang napakalalim nito ay kaya niya pa ring sisirin.

Hindi na siya nag-aksaya ng panahon at umalis na.

Read more »

Akdain: Ang Ikalimang Balahibo ni Anopiles

Episode 2: Ang tampuhang magkapatid

Si Ilina na lang lagi ang pinapansin ng kanilang ina at napansin ito ni Bagari. Isang mainggitin ngunit matapang na anak si Bagari. Tulad siya ng alon, madaling madala sa nangyayari. Hindi niya napipigilan ang kaniyang sarili at naniniwala siyang lahat ng gawain ay nagagawa niya.

Sa sobrang pagkainggit niya kay Ilina ay tinawag niya si Juan Pablo.

"Juan Pablo, pagtulungan natin ang ating kapatid. Kuhanin natin ang kaniyang kuwintas na bato. Sa ganitong paraan, mawawalan siya ng kapangyarihan," wika ni Bagari.

"Mahal kong kapatid, hindi ko kayang saktan si Ilina. Kung gagawin mo ito, sa tingin mo ba ay mababawi mo sa kaniya ang natatanging pagmamahal ni Inang Amparo sa kaniya?" wika ni Juan Pablo.

"Ang kapangyarihan lang naman niya ang tanging nagpapatangi sa kaniyang pagkatao. Kung mawawala kay Ilina ang kaniyang natatanging kapangyarihan, wala na siyang silbi. Ikaw rin ang saksi at isa sa mga taong hindi pinapansin ni Inang Amparo. Papayag ka ba roon?" wika ni Bagari.

"Kahit ano pa man ang sabihin mo, ay hindi ko susundin ang inggit sa puso ko. Maaaring hindi niya tayo masyadong pinagtutuunan ng pansin, ngunit mahal niya tayo. Bubuhayin ka ba niya sa mundo kung hindi ka niya mahal? Walang patutunguhan ang mga bagay na ito. Tigilan mo na si Ilina. Isa lamang siyang babae. Huwag mo na siyang patulan," pinairal ni Juan Pablo ang kaniyang pananalig sa Diyos at ang konsensyang bumubulong sa kaniya.

"Maaaring babae lamang siya kaya pinagtutuunan siya ng pansin ng kaniyang ina. Bakit, ikaw naman ang kadalasang pinapansin ni Itay. Isa lamang iyong pag-aalala na batay sa kasarian. Ano ba ang gusto mo, silang dalawa ay nakatuon sa iyo? Hindi naman maaari iyon," dinugtungan niya ito.

"Oo, at posible iyon," wika ni Bagari. "Balang araw ay mamamatay ang ama dahil sa isang malubhang sakit. Matitira si Inang Amparo at siguradong si Ilina ang pipiliin nito. Ayaw kong mangyari iyon. Ako lang ang magiging hari sa talino at lakas ko," wika ni Bagari.

"Mag-isip-isip ka naman mahal kong kapatid. Kung wala ka na talagang konsensya, wala ka nang awa. Kapatid din natin siya. Kung ano namang nakukuha niya ay nakukuha rin natin. Huwag ka nang magpabalot sa kasamaan," wika ni Juan Pablo.

"Bahala ka nga. Sasanib ka ba sa akin o hindi?" wika ni Bagari.

"Kahit kailan, hindi. Hindi ako sasanib sa kasamaan mo. Walang sasanib sa iyo kung hindi ang mga alagad lamang ng kasakiman. Wala ka nang konsensya," wika ni Juan Pablo at nagmadaling lumabas sa kuwarto ng kaniyang kapatid sa sobrang galit.

Pinuntahan niya agad ang kaniyang kapatid na si Ilina.

"Ilina, may masama akong balita," wika ni Juan Pablo.

"Ano iyon mahal kong kapatid?" wika ni Ilina na may pangamba.

"Si Juan Pablo. Pinagpaplanuhan ka niya na kunin ang iyong kuwintas na bato. Itago mo ito sa lugar kung saan ay hindi niya ito makikita. Bilisan mo at baka masaksihan pa niya ang pagtago mo nito. Bilisan mo na mahal na kapatid," minadali niyang sinabi kay Ilina nang sa gayon ay maitago na niya ito.

"Sige, mahal kong kapatid. Salamat na rin sa babala mo. Maraming salamat sa iyo," wika ni Ilina.

Naghahanap na si Ilina ng lugar na mapagtataguan ng kaniyang kuwintas. Samantala, hindi pala ito ang plano ni Bagari. Iyon lamang ay unang plano.

"Ayaw mo palang sumanib sa akin, Juan Pablo. Kukunin ko na lang ang kuwintas na bato mo. Sa huli, Ilina, ikaw pa rin ang matatalo. Tatandaan mo iyan," wika ni Bagari habang kinukuha niya ang kuwintas na bato ni Juan Pablo.

Umalis agad si Juan Pablo sa pamamagitan ng pagsasatubig. Dumaan siya sa lagusan papuntang kuwarto ni Ilina. Habang natutulog ito ay lumitaw si Bagari sa kaniyang kuwarto. Inilagay niya ang kuwintas sa sisidlan ni Ilina. Pinrotektahan niya ito sa pamamagitan ng pagtawag sa puwersang dagat. Pinalitaw niya sa kaniyang kamay ang labindalawang alupihang dagat upang bantayan ang kuwintas na bato ni Juan Pablo.

Umalis na agad si Bagari at pumunta sa kaniyang silid. Natulog na ito at iniintay na lang niya ang maaaring mangyari sa kaniyang kapatid.

Kinabukasan ay nagwawala si Juan Pablo sapagkat nawala ang kaniyang kuwintas. Kinalma ito ng kaniyang ina at pinatawag ang kaniyang dalawang kapatid.

"Bakit kapatid," wika ni Ilina.

"Nawawala ang kaniyang kuwintas, Ilina. Kailangan mahanap ang salarin. Basta't wala akong alam sa bagay na iyan. Ni hindi ko nga batid na mangyayari ito," wika ng tuso na si Bagari.

"Mga kawal, hanapin ang kuwintas ni Juan Pablo sa bawat gilid ng kaharian. Kami na sa mga kuwarto ng maharlika," wika ni Inang Amparo.

Hinalubog muna nila ang kuwarto ni Ilina. Inuna ng ina na hanapin ang kaniyang sisidlan. May tubig ito at pinalilibutan ng mga alupihang dagat.

"Ikaw pala ang kumuha mahal kong prinsesa," wika ni Inang Amparo.

"Ano iyan Ina, hindi ko alam iyan. Patawad kung ako man ang may sala, ngunit hindi ko alam na may tubig at may alupihang dagat diyan," nagmamakaawang sinabi ni Ilina.

"Iisa lang ang gumawa nito. Bagari, pinagtataksilan mo ba ang kapatid mo? Ilang beses ko bang sasabihing hindi ka karapat-dapat sa trono ng iyong ama?" wika ni Inang Amparo kay Bagari.

Mula pa noon ay malayu-layo na rin ang loob ni Amparo kay Bagari at gayun din si Bagari. Nang-init na ang dugo ni Bagari sa kaniya kaya't sinagot niya ito.

"Oo, ako ang may pakana. Bakit, tututol ka ba rito? Gusto ko ng pagmamahal niyo, ngunit hindi niyo binibigay. Gusto ko kayo ni Itay ang nagmamahal sa akin, hindi siya lang ang nakatuon sa akin," sinabi ng sakim na prinsipe.

"Tatandaan mo ito Inay, hindi pa ako tapos sa pagpapahirap kay Ilina. Hangga't bakas pa sa dagat ang presensya ko, tatandaan niyong hindi ko kayo titigilan. Ikaw din Juan Pablo. Humanda kayong lumilihis sa karapatan kong mamuno, humanda kayo, dahil ako ang mamumuno ng kahariang ito," dinugtungan niya ang kaniyang sinabi.

Umalis si Bagari at kumulong sa kuwarto sa matinding galit niya sa mag-ina at kay Juan Pablo. Mula noon ay binalot na siya ng poot.

Naghahanda na naman siya ng paghihiganti niya.

Read more »

National: Araw ng Manggagawa

Walang proseso ng pag-unlad sa ating bansa kung walang mga manggagawa. Sila ang nagtratrabaho para sa ating bansa at tumutulong na pataasin ang ating ekonomiya. Sama-sama silang nagtutulungan para mapaganda ang buhay ng isa't isa at ginagawa ang lahat upang matulungan lahat na magkaroon ng isang masayang pamumuhay sa bansa.

Bigyang pugay natin sila sa mga ginagawa nila. Kahit sa loob man ng ating bansa o sa ating bansa, kailangan nating alalahanin na tinutulungan nila tayong makamit ang ating mithiin.

Isang bagay lamang ang nais naming sabihin sa kanila, at iyon ay maging pursigido sa trabaho. Hindi dapat ginagawa ang trabaho para lamang sa pera. Ito ay dahil kung hindi mo mahal ang ginagawa mo, magkakapera ka nga, ngunit isa ba itong "fulfillment" sa parte mo?  Kailangan, kung gusto mong umasenso, kailangan mahalin mo ang trabaho mo at maging dedikado ka sa mga pinapagawa sa iyo. Sigurado akong kahit anong kalupitang hatid ng trabaho ay kayang-kaya pa rin ng isang manggagawa dahil gusto niya ito at walang pumipilit sa kaniya.

Sa mga manggagawang dedikado sa kanilang trabaho, saludo ako sa inyo. Kahit pa man brain-drained na ang Pilipinas, huwag tayong mabahala. May kabataan pa namang pag-asa ng bayan. Dapat nating mahalin ang pag-aaral upang matutunan din nating mahalin ang trabaho na ating papasukin sa hinaharap.

Magandang Araw sa inyo!

Read more »

National: Rich and Poor is like China and Philippines

At the match regarding Scarborough Shoal, we all know that China paves the way with its very diplomatic orations, advanced military tactics with Russia, which we know was also a very big country and its proof in history. We can compare it to a rich man. With all its elegance and money, it can be respected  at all time. 

Filipinos on the other hand lack military tactics, that is why it is not Philippine forces take the lead, but American forces where Filipino hangs on. At the proofs given by the Filipinos, they have no match for China's proof. But then they strive to take chances, and we can compare them to the poor.

Instead some rich people help the poor, they are still on the side of greater money. In this case, we could at least remember a song named "Imagine," sang by the Beatles, which talks about the unity of people in things.

Imagine there's no heavenIt's easy if you tryNo hell below usAbove us only skyImagine all the people living for today

Imagine there's no countriesIt isn't hard to doNothing to kill or die forAnd no religion tooImagine all the people living life in peace

You, you may say
I'm a dreamer, but I'm not the only oneI hope some day you'll join usAnd the world will be as one

Imagine no possessionsI wonder if you canNo need for greed or hungerA brotherhood of manImagine all the people sharing all the world

You, you may say
I'm a dreamer, but I'm not the only oneI hope some day you'll join usAnd the world will live as one

In spite of all things, we must be united and give things to those who need them, not for treasures and riches that are very luxurious and is only for oneself. Let us think and ponder if do we really need riches more than unity?

Good Day!

Read more »

Akdain: Ang Ikalimang Balahibo ni Anopiles

Episode 1: Ang Kahariang Edessa

Ayon sa isang kasaysayan, may isang kahariang di umano'y nakalitaw sa baybaying napakalayo. Ito ay ang Edessa na pinamumunuan ni Haring Balkan at ng kanyang asawang si Amparo. Masagana ito dahil sa matalino at mapagkumbabang pamumuno ni Haring Balkan at magaling na pagpapayo ng kaniyang kabiyak, si Reyna Amparo. Si Reyna Amparo ay isang mapaglihim ngunit busilak na nilalang. Walang kasing ganda ang reyna, malumanay ang pagsasalita at kakaiba sa lahat ng reyna. May kakaiba kasi itong pulseras na gawa sa itim na perlas at sa gitna nito ay may bughaw, dilaw, puti, kahel at lilang balahibo. Napakaganda ng kaniyang pulseras. Lahat ay umaasang magkaroon ng ganito.

Kasama ng reyna ay ang apat na Ay' Dhar. Ang mga Ay' Dhar ay ang mga misteryosong nilalang na kaanyo ng mga tao. Mahaba lamang ng kakaunti ang kanilang taynga at ay pakpak sila. Mahahaba ang kanilang buhok at mapuputi ang kanilang balat. Hindi sila nakikita ng mga tao sapagkat mga engkanto silang bumubuo sa limang balahibo.

Ang mga anak ni Amparo at ni Balkan ay sina Bagari, Ilina at Juan Pablo. Ang kaniyang mga anak ay katawang-tao, ngunit may kakaiba silang mga kapangyarihan na hindi kayang gawin ng kaniyang ama. Namana niya ito kay Amparo, na pinuno ng limang balahibo. Si Bagari ay may kakayahang mag anyong-sirena at amuhin ang pwersang dagat, si Juan Pablo ay may kakayahang pumalit ng anyo at amuhin ang pwersang lupa at si Ilina ay may kapangyarihan ng dakilang musika. Kahit kailan ay inililihim nila ang mga bagay na ito sa kanilang ama. Ito ay dahil oras na malaman nila ito, ipababawi nila ang kapangyarihan sa mangkukulam ng Pulangi, ang nag-iisang kapatid ng hari.

Iisa lang ang paborito ni Amparo sa kaniyang anak: si Ilina, ang prinsesa ng dakilang musika. Ito ay dahil sa maamong mukhang namana nito sa kaniya at ang ganda ng kaniyang tinig.

"Alam mo anak, naaalala ko ang sarili ko sa iyo. Sa tamang panahon ay malalaman mo ang galing ng kapangyarihang ibiniyaya ng Diyos sa iyo," wika ni Amparo kay Ilina.

"Ang kapangyarihan ko lang ay kumanta. Ang iba kong kapatid ay nagiging sirena, nag-aanyo sa gusto nila, ngunit ako ay hamak na kantang pampalambot ng puso at magpabighani ng puso ng iba. Paano ko maipagtatanggol ang aking sarili upang lumaban? Paano, mahal na ina?" wika ni Ilina.

Hinaplos na lang ito ni Amparo sa kaniyang buhok at niyapos. Nakaramdam ng pagmamahal si Ilina at panandaliang lumipas ang pandududa sa kaniyang kapangyarihan. Para sa kaniya, ang pinakaimportanteng bagay ay ang kaniyang pamilya. Kahit pa isuko niya ang kaniyang kapangyarihan, basta lamang sa pamilya, ay gagawin niya.

Read more »

Opinews: Isang Marahas na Hapon...

Nakaraan ng isang araw ay naging usap-usapan ang demolisyon sa Silverio Compound, lungsod ng Paranaque, Abril 23, 2012. Maraming nasugatan at nasaktan, at may isa pang nasawi sa demolisyong naganap. Hindi ito lubos matanggap ng mga residente sapagkat ang talipapang sinira ay kinagagalingan ng kanilang hanapbuhay at wala silang magiging hanapbuhay kung nasira iyon.

Paano ba naman ay napuna namin ang alkalde nilang si Mayor Bernabe ay nagsabi raw na walang demolisyong magaganap sa Paranaque, kaya nama't hindi na ako magugulat nang nagyari ito. Kung biglang sisirain ng pulis ang iyong bahay ng walang paalam o abiso, o kunyari sinabihan ka ng pangakong hindi wawasakin ang bahay mo, sa tingin mo ba ay hindi ka magagalit?

Isa pa rito ang marahas na pakikipaglaban ng mga pulisya sa mga residente. Ang iba ay walang ginawa kung hindi makipagbatuhan sa mga pulis at imbis na awatin nila ito ay nagpaputok pa ang pulisya ng baril at nabalitaan ko sa telebisyon ay may sugatan pa raw dahil sa bala ng baril. Siguro ay nagkagantihan lang sa pagkakataong ito, ngunit mas pinilit pa nilang lumala ang gulo at engkwentro nila. Ang parehang panig ay mali, sapagkat may magandang dahilan naman siguro ang alkalde kung bakit niya pinawasak ang nasabing compound.

Nakakaawa ang mga ganitong sitwasyon. Kung mangyari man sa atin ito, siguro ay madadaan naman sa usapan lahat. Kung sa tingin niyo ay mababaw ang usapan, maghanap kayo ng kasagutan sa mga tanong ninyo. Hindi dahas ang laging pampuna sa mga ganitong pangyayari. Laging may solusyon sa problema. Lagi nating tatandaan na sa bawat pintuang sumasara, may bintanang bumubukas. Nandiyan pa ang oportunidad. Isang beses lang natin ito makakasama, at nasa mga palad na natin ito. Bumangon tayo at tanggalin ang kaisipang hindi makabubuti. Balutin muli ng positibong ugali ang buhay upang maging maganda rin ang tadhana. 

Pupuwede kang mabuhay ng walang pera, dahil hindi naman iyon ang importante. Kung nagmamahalan tayo sa mundong ito at isinasaalang-alang natin ang kapakanan ng iba kaysa sa ating sarili ay hindi magiging magulo ang ating bansa. 

Read more »

I am a Filipino: Ang Katapangang Pilipino sa Nagbabagong Panahon

Siyam na araw na ang nakalipas noon pang ipagdiwang natin ang Araw ng Kagitingan. Tunay ngang hindi magpapatalo ang mga Pilipino lalung-lalo na sa gusto nitong layunin. Sa araw noong tayong binihag ng mga Kastila at sa pakikipagsapalaran ng mga naglalaban noon, hanggang sa pakikipaglaban natin sa ngayon, hindi pa rin nagbabago ang lahing Pilipino.

Noon ay dahas na himagsikan ang nangyayari sa bawat pakikipagsapalaran at pakikipagdigmaan ng mga Pilipino noon. Sa bawat pakikipagsapalaran nila ay dala ang galit hatid ng hindi pantay na pagtingin, pagpapataas ng buwis at pagkitil ng buhay ng walang pantay na paglilitis. Dala nila ang espada at mga kalasag, at balewala sa kanila ang pagkamatay kung ang kapalit naman nito ay ang pagpigil ng mga mandarayuhan sa paggawa ng mga bagay na nakakasakit sa kanilang kababayan. Ang mga Pilipino ay nagsasama noon upang kalabanin ang mga mandarayuhan upang iligtas ang iba pang henerasyon laban sa karahasang dinadala nila sa atin.

Sa kasalukuyang panahon ay makabago na rin ang pakikipaglaban ng mga Pilipino. Isa na roon ay ang mapayapang pakikipaglaban o 'prayer rally', tulad ng EDSA People Power Revolution. Kinalaban nila ang karahasan ng pamahalaan sa pamamagitan ng pagdasal at pagdaraos ng misa upang matigil na ang gulo. Isa rin ang pag 'rally'. Ibinibigay nila ang saloobin nila sa pagsisigaw at pagmumukmok sa pamahalaan sa ganoong paraan. Kumpara sa bagay noon, ang pakikipaglaban ng mga Pilipino ay kasing tapang din ngunit hindi kasing kadugo ng laban noon. 

Isa lang ang parehang-pareha sa pakikipaglabang ito. Nagsasama-sama ang mga Pilipino at kailanman ay magkaramay sa bawat sitwasyon. Pinapakita ng mga Pilipino na kung mag-isa lang sila, hindi magiging posible ang mga bagay na minimithi nila. Ang pagkakaroon ng kapatiran ay importante sa pag-abot ng ating mithiin. Pinapatibay nito ang puwersa at ang tsansa ng ating pagtatagumpay. 

Nawa'y matuto tayo na magsama-sama sa bawat problema sa buhay. Maging pamilya man, o pagkakaibigan, sa unos at kagandahang pangyayari, magsama-sama tayo. Dahil ang susi sa kaunlaran ay ang pagsama-sama. Mamamayan tayo at ang dapat sa atin ay nagkakaroon ng isang mithiin: ang kapayapaan at kaayusan ng ating bansa.

Read more »

Cars 101: Hyundai Elantra bags 2011-2012 Philippine Car of the Year Award

After going through 36 cars and 11 finalists over a one-month period, the Car Awards Group (CAGI) has finally revealed that the new Hyundai Elantra is the 2011 - 2012 Car of the Year Philippines (COTY-P).

The Elantra received high marks in the qualitative tests where scores are based on aesthetics, comfort and drivability. It also performed well in technical tests that evaluated the acceleration, braking and handling characteristicswhile offering great value for money.

According to CAGI, organizer of the Car of the Year search in the Philippines, the Hyundai Elantra's victory proves that the title is not for the fastest, cheapest, or most popular car in the market. Instead, it goes to "the car that best caters to the consumers."

"The COTY-P award is well-deserved by the Hyundai Elantra and makes this the fourth COTY award received worldwide by the Elantra. The results are also a validation that CAGI's COTY testing procedures are internationally up to par," said CAGI president and Top Gear Philippines' technical editor Ferman Lao. The Elantra also claimed the Car of the Year award in Canada, North America and South Africa.

Aside from the prestigious Car of the Year title, CAGI also recognized category and special award winners.

2011 - 2012 Car of the Year Category Winners

Basic Subcompact Car - Kia Picanto 1.0 M/T

Subcompact Car - Suzuki Swift 1.4 A/T

Compact Car - Hyundai Elantra 1.8 GLS A/T

Crossover - Kia Sportage 2.0

Luxury Mid sized Car - Volvo S60 T4

Luxury Compact Crossover - MINI Countryman S

Midsize SUV 4x2 - Mitsubishi Montero Sport 4x2 M/T

Midsize SUV 4x4 - Mitsubishi Montero Sport GTV 4x4 A/T

Luxury SUV - Ford Explorer V6 AWD

Pickup 4x2 - Mitsubishi Strada 4x2 A/T

Pickup 4x4 - Mitsubishi Strada 4x4 A/T




2011 - 2012 Car of the Year Special Awards

Standard Insurance Worry-Free Award - Chevrolet Cruze Diesel

BOSCH Technical Innovation Award - My Ford Touch Sync (Ford Explorer)

AAP Road Safety Award - Volvo S60

Papa J's Best Value Award - Kia Picanto 1.0 M/T

Caltex with Techron Enjoy the Journey Award - Nissan Teana 350XV

Cartrige World iSwap iCare Award - Suzuki Swift 1.4 A/T

All Terra All Activity Vehicle Award - Toyota Hilux 3.0G 4x4

Victoria Court Most Spacious Award - Foton MPX 2.8L CRDi Long Wheelbase

Red Rock Travel Most Affordable Car Award - Lifan LF320 M/T

Speedlab Tuner's Choice Award - Hyundai Elantra 1.6 M/T

Clark International Speedway Motorsports Award - Tuason Racing School and Ford Group Philippines (TRS Cup powered by the Ford Fiesta)

From: http://www.topgear.com.ph/news/hyundai-elantra-bags-2011-2012-philippine-car-of-the-year-award

Read more »

New 7 Wonders of Nature

Check out this link:
http://news.yahoo.com/photos/world-s-new-seven-wonders-of-nature-1321047232-slideshow/seven-wonders-photo-1321047182.html

I congratulate our "Inang Bayan" for ranking the 5th in the new 7 Wonders of Nature. Proud to be Filipino... Let's keep it up!

Read more »

Pilipino tayo!

May tinatanong sa Filipino, Social Studies o HeKaSi na hindi tinatanong sa English. May tinatanong sa Filipino at Social Studies na hindi rin tinatanong sa Science, o sa Math, o sa kahit anumang asignaturang hindi tagalog.

Ano ba ang pagkakaintindi mo sa Filipino?

Ano ba ang Filipino? 

Ito ang mga tanong na nagkukuwestyon sa ating pagiging Pilipino. Alam na siguro natin ang masasagot
sa mga katanungang ito dahil Pilipino tayo, at dapat alam natin ang mga ito.

Tama ngang oo, may pagkakakilanlan na tayo, o soberaniya sa ibang salita. May bansa na tayong sinisilangan, at mayroon na tayong kalayaan, ngunit ang tanong, mayroon ba tayong kaisipang Pilipino?

Marami nang palabas, o produktong inaangkat mula sa ibang bansa na mas tinatangkilik natin kaysa sa sariling atin. Maging ako ay gumagamit rin ng sinasabing 'imported' na bagay, kaya parang nababawasan rin kahit papaano ang aking pagkapilipino sa gayon.

Ang mga gawaing ganoon natin ay isa lang sa mga nagsasabing hindi natin minamahal ang ating Inang Bayan. Sana magawa nating tangkilikin ang Marikina Shoes kaysa sa Nike o Adidas na kailangan pang bilhin sa ibang bansa at paggastusan ng kamahalan. Sana magawa nating bisitahin ang Palawan kaysa pumunta pa ng ibang panig ng mundo para makita lamang ang mga tanawin ng ibang bansa. Sana magawa rin nating tumikim ng dried mango kaysa bumili pa ng imported na 'gummy candy' na wala naman kung tutuusing pagkakaiba.

Sana... Sana... Puro na lang sana. At sana magawa rin natin ito dahil Pilipino tayo, at dapat na wala tayong paghihirap sa paggawa ng mga ito. Ating mga produkto ay tangkilikin, at sabi nga sa DOT ad:

"Huwag maging dayuhan sa sariling bayan."

Sinabi pa naman iyon ni Francis Magalona, na sa aking pagkakaalam na isang Bosconian din. Kaya mga Bosconian, o kahit hindi man, mga Pilipino, halina't maging Pilipino rin tayo sa isip, sa puso at sa gawa. :)

Read more »